Warunki montażu

Drzwi można montować w różnych otoczeniach. Zasadniczo rozróżnia się ściany masywne oraz ściany lekkiej konstrukcji.

Ściany masywne

Ściany masywne są murowane lub odlewane z ciężkich mineralnych materiałów budowlanych, takich jak beton, cegła czy piaskowiec. Powierzchnię wygładza się poprzez nałożenie warstwy tynku, którą można z kolei pomalować, wyszpachlować lub pokryć tapetą. Ściany masywne charakteryzują się wysoką nośnością, a także dobrą izolacją akustyczną i ochroną przeciwpożarową. Ponieważ są one wznoszone bezpośrednio na miejscu, czas budowy jest stosunkowo długi.

Ściany lekkiej konstrukcji

Ściany lekkiej konstrukcji to nienośne ściany działowe i składają się z drewnianej lub metalowej konstrukcji szkieletowej, obłożonej płytami gipsowo-kartonowymi, gipsowo-włóknowymi lub wiórowymi. Wolna przestrzeń jest wypełniana materiałem izolacyjnym, aby poprawić izolację akustyczną i termiczną. W porównaniu do ścian masywnych mają one znacznie niższy ciężar własny. Z tego powodu mniejsze są również wymagania dotyczące nośności całej konstrukcji. Ponadto ściany lekkiej konstrukcji można dowolnie rozmieszczać wewnątrz budynku i są one niedrogie. Mają za to jednak ograniczoną nośność, dlatego przy dużych obciążeniach konieczne jest ich wzmocnienie.

Klasyfikacja elementów konstrukcyjnych według normy DIN 4102

Jakość elementu konstrukcyjnego pod względem ochrony przeciwpożarowej zależy nie tylko od jego odporności ogniowej, ale także od palności materiałów budowlanych znajdujących się wewnątrz elementu. Obie cechy – odporność ogniowa i reakcja na ogień zastosowanych materiałów budowlanych – są określane za pomocą symboli zgodnie z normą DIN 4102-2. Reakcję na ogień materiałów budowlanych użytych w elemencie konstrukcyjnym oznacza się za pomocą liter A, AB lub B. Zgodnie z przepisami budowlanymi oraz listą regulacji budowlanych oznacza to: A – element konstrukcyjny składa się wyłącznie z materiałów budowlanych klasy A = niepalnych, o klasie odporności ogniowej F90.